ყურის ქვეყნების ამბიციური გეგმები AI-ის მიმართულებით გასაკვირად სენსიტიურ ფაქტორზე — მსოფლიოს ყველაზე არასტაბილურ წყლებში გამავალ რამდენიმე წყალქვეშა კაბელზეა დამოკიდებული.
საუდის არაბეთმა და არაბთა გაერთიანებულმა საამიროებმა მილიარდობით დოლარი დააბანდეს AI ინფრასტრუქტურაში, რათა მიეზიდათ ჰიპერსკეილერები და გამხდარიყვნენ გამოთვლითი სიმძლავრეების ექსპორტიორები. თუმცა, ნავთობზე დამოკიდებულებიდან AI-ზე გადასვლასთან ერთად, მონაცემთა გადაცემის ეს ინფრასტრუქტურა სტრატეგიულ სუსტ წერტილად იქცა. საერთაშორისო ინტერნეტ-ტრაფიკის 95% სწორედ ამ კაბელებზე მოდის.
დღეს კაბელის დაზიანებამ შეიძლება არა მხოლოდ ინტერნეტი შეანელოს, არამედ საფრთხე შეუქმნას რეგიონის ახალ ბიზნეს-მოდელს. ტრადიციული ტრაფიკისგან განსხვავებით, AI მოითხოვს მონაცემთა უზარმაზარ და უწყვეტ ნაკადებს ჰიპერსკეილერების მონაცემთა ცენტრებსა და ქლაუდ-პროვაიდერებს შორის. მოკლევადიანმა შეფერხებამაც კი შეიძლება სერიოზული ფინანსური ზარალი გამოიწვიოს.
ამ გამოწვევების საპასუხოდ, რეგიონში ალტერნატიულ მარშრუტებზე დაიწყეს ფიქრი. სტრატეგია მოიცავს სახმელეთო ოპტიკურ-ბოჭკოვანი დერეფნების შექმნას საუდის არაბეთის, საამიროებისა და ომანის გავლით იორდანიისა და ევროპისკენ, ასევე ახალ სახმელეთო ქსელებს ერაყსა და სირიაში.
მაგალითად, Saudi Arabia-ს Stc Group 800 მილიონ დოლარს დებს SilkLink პროექტში, რომელიც სირიის გავლით თურქეთს უკავშირდება. ერაყული და საამიროების კომპანიები კი 700-მილიონიან WorldLink კაბელზე მუშაობენ. მიუხედავად იმისა, რომ თანამგზავრული კავშირიც განიხილება ალტერნატივად, ის ვერ უზრუნველყოფს იმავე გამტარობას, რასაც ოპტიკური ბოჭკო.
ყურის რეგიონი ერთ-ერთი პირველია, რომელიც აცნობიერებს, რომ ტრანსსასაზღვრო კავშირები მხოლოდ ინფრასტრუქტურა კი არა, სტრატეგიული აქტივია და მის რეორგანიზაციას აქტიურად იწყებს.
წყარო: wired.com
