ტექნოლოგიურ ინდუსტრიაში ახალი ტენდენცია იკრებს ძალას: AI ლაბორატორიები, მათ შორის OpenAI და Anthropic, აქტიურად ყიდულობენ კერძო კომპანიების სამუშაო არქივებს. საუბარია დოკუმენტებზე, ელექტრონულ წერილებზე, Slack-ის მიმოწერებსა და სხვა შიდა კომუნიკაციებზე, რომლებიც მოდელების გაუმჯობესებისთვის გამოიყენება. ექსპერტების თქმით, საჯარო მონაცემები ამოწურულია, ამიტომ კომპანიები მილიარდობით დოლარს ხარჯავენ კერძო მონაცემების მოსაპოვებლად.
ამ სფეროში ისეთი სტარტაპები ლიდერობენ, როგორებიცაა Mercor, Micro1 და Handshake. მათი ბიზნესმოდელი მარტივია: ისინი აგროვებენ, ანონიმურს ხდიან და ყიდიან კომპანიების სამუშაო პროცესების ამსახველ მონაცემებს. Mercor-ის აღმასრულებელი დირექტორის, ბრენდან ფუდის თქმით, ბაზარი აფეთქების ზღვარზეა, რადგან AI-ს სჭირდება არა მხოლოდ გამოთვლითი სიმძლავრე, არამედ რეალური, „არასრულყოფილი“ სამუშაო პროცესების ამსახველი მონაცემები.
თუმცა, ეს პროცესი სერიოზულ ეთიკურ და სამართლებრივ კითხვებს აჩენს. მაგალითად, Spirit Airlines-ის გაკოტრებისას, კომპანიის ციფრული აქტივების, მათ შორის მილიონობით შიდა შეტყობინების გაყიდვის მცდელობამ პროფკავშირების მწვავე პროტესტი გამოიწვია. კრიტიკოსები, მათ შორის Electronic Privacy Information Center-ის წარმომადგენლები, აცხადებენ, რომ მონაცემების სრულად გაანონიმურება შეუძლებელია და არსებობს პერსონალური ინფორმაციის გაჟონვის მაღალი რისკი.
ყველაზე საგანგაშო ასპექტი კი ისაა, რომ თანამშრომლები ხშირად გაუცნობიერებლად მონაწილეობენ იმ მონაცემების შექმნაში, რომლებიც საბოლოოდ მათივე სამუშაო ადგილების ავტომატიზაციასა და ჩანაცვლებას ემსახურება. მიუხედავად იმისა, რომ მონაცემთა ბაზრის მოთამაშეები ამას „პროდუქტიულობის ზრდით“ ამართლებენ, კორპორატიული სამყარო სულ უფრო მეტად დგება დილემის წინაშე: ღირს თუ არა შიდა მონაცემების გაყიდვა იმ რისკების ფასად, რაც თანამშრომელთა კონფიდენციალურობასა და სამუშაო ადგილების მომავალს უკავშირდება.
წყარო: wired.com
