ვირტუალური კერძო ქსელები (VPN) ყოველთვის არ გამოიყენებოდა Netflix-ის რეგიონულად დაბლოკილ კონტენტზე წვდომისთვის, ცენზურის გვერდის ავლისთვის ან ინტერნეტ პროვაიდერებისგან (ISP) ბრაუზინგის ისტორიის დასამალად. VPN ტექნოლოგია, რომელიც დღეს უზრუნველყოფს შიფრირებულ კავშირს მოწყობილობასა და პირად სერვერს შორის და მალავს თქვენს IP მისამართს, წლების განმავლობაში ვითარდებოდა.
VPN-ის იდეა 1990-იან წლებში გაჩნდა, რათა ბიზნესებს ოფისებს შორის ინფორმაცია უსაფრთხოდ გადაეცათ. 2001 წელს, Microsoft, AT&T და Cisco-ს ადრეული ვერსიების შემდეგ, შეიქმნა OpenVPN - უფრო უსაფრთხო, ღია კოდის მქონე ალტერნატივა. 2013 წელს ედუარდ სნოუდენის მიერ გავრცელებულმა ინფორმაციამ მასობრივი თვალთვალის შესახებ, VPN-ების მოხმარება საგრძნობლად გაზარდა.
ასაკობრივი შეზღუდვები და VPN-ის ახალი ტალღა
მსოფლიოს მასშტაბით, კანონმდებლები ონლაინ ასაკის შემოწმების წესებს ნერგავენ, თითქოსდა ბავშვების დასაცავად. თუმცა, პირადობის მოწმობის, საბანკო ბარათის მონაცემების ან ვიდეო სელფის ატვირთვის მოთხოვნები საფრთხეს უქმნის მომხმარებელთა კონფიდენციალურობას და ზრდის მონაცემთა გაჟონვის რისკს.
ამ შეზღუდვების გვერდის ავლის მიზნით, ბევრი მომხმარებელი VPN-ს მიმართავს. მაგალითად, ფლორიდაში, გაერთიანებულ სამეფოსა და ავსტრალიაში ასაკობრივი შემოწმების კანონების ამოქმედების შემდეგ, VPN-ების ძიება და გამოყენება მნიშვნელოვნად გაიზარდა.
რა იქნება შემდეგ?
VPN-ების მომავალი საფრთხის ქვეშაა. აშშ-ის ზოგიერთ შტატში, მაგალითად მიჩიგანში, უკვე განიხილება კანონპროექტები, რომლებიც ზღუდავს VPN-ებზე წვდომას. ანალოგიური ტენდენციები შეინიშნება ევროპაშიც: გაერთიანებული სამეფოს და საფრანგეთის მარეგულირებლები VPN-ების გამოყენების მონიტორინგს და შეზღუდვას გეგმავენ.
VPN-ების აკრძალვა დააზარალებს მომხმარებელთა პირად სივრცეს და უსაფრთხოებას. ბიზნესების გარდა, ამ ტექნოლოგიას აქტივისტები, ჟურნალისტები და უბრალო მოქალაქეები იყენებენ საკუთარი უსაფრთხოებისთვის. Cato Institute-ის თანახმად, VPN-ის აკრძალვა დასავლეთის ქვეყნებს იმავე კატეგორიაში მოაქცევს, როგორშიც ჩრდილოეთ კორეა, რუსეთი და ჩინეთი არიან.
წყარო: theverge.com
