2020 წლის გაზაფხულზე, პანდემიის დაწყებისთანავე, მსოფლიო ეკონომიკა გაჩერდა, რამაც ციფრული პლატფორმების, როგორიცაა Zoom, Slack და Microsoft Teams, მოხმარების უპრეცედენტო ზრდა გამოიწვია. ტექნოლოგიური სექტორი, რომელიც მანამდეც ძლიერი იყო, უცებ გახდა ინფრასტრუქტურა, რომელზეც მთელი საზოგადოებრივი ცხოვრება დაშენდა. ამ მოთხოვნის დასაკმაყოფილებლად, ტექნოლოგიურმა გიგანტებმა მასშტაბური დაქირავება დაიწყეს, რამაც სექტორში დასაქმებულთა ძალაუფლება კიდევ უფრო გაზარდა.
თუმცა, 2022 წელს ვითარება შეიცვალა. ინფლაციისა და ფედერალური სარეზერვო სისტემის მიერ საპროცენტო განაკვეთების მკვეთრმა ზრდამ „იაფი ფულის“ ეპოქა დაასრულა. ტექნოლოგიურმა კომპანიებმა, რომლებიც მანამდე ზრდაზე იყვნენ ორიენტირებულნი, ფინანსური კრიზისი განიცადეს. საბაზრო ღირებულების ტრილიონობით დოლარის დაკარგვის შემდეგ, ინდუსტრიამ „ეფექტურობის“ სახელით მასობრივი გათავისუფლებები დაიწყო.
საინტერესოა, რომ კომპანიების ხელმძღვანელებმა და ვენჩურულმა კაპიტალისტებმა, როგორიცაა მარკ ანდრისენი და კით რაბოისი, კრიზისის მიზეზად არა საკუთარი არასწორი სტრატეგია, არამედ „ზარმაცი“ თანამშრომლები და „ყალბი სამუშაო ადგილები“ დაასახელეს. ეს რიტორიკა გახდა საფუძველი იმ მასშტაბური შემცირებებისა, რომელმაც ათასობით ტექნოლოგიური სპეციალისტი უმუშევარი დატოვა.
პოლიტიკურ ჭრილში, სილიკონის ველის ელიტამ თავი მიტოვებულად იგრძნო ბაიდენის ადმინისტრაციის მხრიდან, რომელიც მონოპოლიების წინააღმდეგ მკაცრ რეგულაციებსა და ანტიმონოპოლიურ კანონმდებლობას აძლიერებდა. ტექნოლოგიური სექტორის ლიდერების ნაწილმა, რომლებიც ადრე დემოკრატიულ პარტიასთან თანამშრომლობდნენ, პოლიტიკური ვექტორი შეიცვალა და დონალდ ტრამპის პოპულისტურ, ანტი-სისტემურ პლატფორმას დაუჭირა მხარი, რაც მათთვის ახალი იდეოლოგიური თავშესაფარი გახდა.
წყარო: wired.com
