ჩემი iPhone-ის კამერის განათება ანათებს სარეცხს, რომელსაც ვიდეოზე დასაფიქსირებლად ვწევ. სარეცხ მანქანაში ტანსაცმლის მოთავსებისას, ტელეფონის ხმამაღალი სიგნალი მაფრთხილებს, რომ ჩემი ხელები კადრს მიღმაა. არა, ფინანსური პრობლემების მოსაგვარებლად უცნაური ვიდეოების გადაღება არ დამიწყია — უბრალოდ ვტესტავ DoorDash-ის უახლეს გიგ-აპლიკაციას, სახელწოდებით Tasks.
DoorDash-ის ახალ Tasks აპლიკაციას საკვების მიტანასთან საერთო არაფერი აქვს. მისი მთავარი მიზანია ადამიანებისგან სასწავლო მონაცემების შეგროვება გენერაციული AI მოდელებისა და ჰუმანოიდი რობოტების გასაუმჯობესებლად. „ეს მონაცემები AI და რობოტულ სისტემებს ფიზიკური სამყაროს აღქმაში ეხმარება“, ვკითხულობთ კომპანიის პრესრელიზში. „ანაზღაურება წინასწარ არის ცნობილი და დავალების სირთულისა და ძალისხმევის მიხედვით განისაზღვრება.“ სამუშაოს უმეტესი ნაწილი მოითხოვს სმარტფონის მკერდზე მიმაგრებას და საკუთარი ხელების გადაღებას კონკრეტული ქმედებების შესრულებისას.
მსგავსი ვიდეომონაცემები AI მოდელებისა და რობოტიკის დეველოპერებს ეხმარება, გააუმჯობესონ თავიანთი პროდუქტების წარმადობა. მაგალითად, ათასობით ვიდეო, სადაც ადამიანები ტანსაცმელს კეცავენ, შეიძლება გამოყენებულ იქნას კომპიუტერული ხედვის ტექნოლოგიით რობოტებისთვის იდენტური დავალების შესასწავლად.
DoorDash სამომავლოდ სერვისის გაფართოებას გეგმავს. თუმცა, აშშ-ის ბაზარზე აპლიკაციის ხელმისაწვდომობა შეზღუდულია: კალიფორნიის, ნიუ-იორკის, სიეტლისა და კოლორადოს მაცხოვრებლებს Tasks-ის გამოყენება ეკრძალებათ.
რა ტიპის დავალებებია ხელმისაწვდომი Tasks აპლიკაციაში?
აპლიკაციაში დარეგისტრირების შემდეგ, პოტენციური სამუშაოები ძირითადად ხუთ კატეგორიად იყოფა:
- საოჯახო საქმეები: საწოლის გასწორება, ჭურჭლის სარეცხი მანქანის ჩართვა, ნაგვის გადაყრა;
- ხელოსნობა: ნათურის გამოცვლა ან ცემენტის ჩამოსხმა;
- საჭმლის მომზადება: ძირითადად კვერცხის შეწვა ან მოხარშვა;
- ნავიგაცია: მუზეუმის დათვალიერება ან კონკრეტულ უბანში სეირნობა;
- უცხო ენები: ბუნებრივი დიალოგების გამართვა სხვადასხვა ენაზე.
თითოეულ დავალებას DoorDash-ის მიერ დადგენილი მკაცრი წესები აქვს. იკრძალება არასრულწლოვნების, პერსონალური მონაცემების ან რაიმე უკანონოს გადაღება. აუცილებელია სხვებისგან გადაღებაზე თანხმობის მიღება. ამასთან, აკრძალულია გადაღება საავადმყოფოებში, სკოლებში, ციხეებში, აეროპორტებსა და სამხედრო ბაზებზე.
ტესტირებისას რამდენიმე დავალება შევასრულე, მათ შორის სარეცხის მანქანაში მოთავსება და კვერცხის შეწვა. ორივე დავალება საათში $15-ს იხდიდა (მაქსიმუმ 20-წუთიანი ლიმიტით). სარეცხის დავალება მარტივი იყო, თუმცა მაღიზიანებდა ტელეფონის ხშირი სიგნალი, როცა ხელები კადრს გარეთ რჩებოდა. 10 ნივთის მანქანაში მოთავსებას დაახლოებით წუთ-ნახევარი დასჭირდა, რისთვისაც აპლიკაციამ ჩემი შრომა $0.37-ად შეაფასა.
მოგვიანებით ნავიგაციის დავალებაც ვცადე და პარკში გავისეირნე. კამერით სიარულისას თავი საკმაოდ უხერხულად ვიგრძენი, რადგან ვცდილობდი შემთხვევითი გამვლელები არ გადამეღო. თუ თითქმის ცარიელ პარკში ასეთი დისკომფორტი შემექმნა, რთული წარმოსადგენია, როგორ უნდა დაიცვან მომხმარებლებმა წესები ხალხმრავალ ადგილებში, მაგალითად, სასტუმროს ფოიეში.
დაბალანაზღაურებადი გიგ-ეკონომიკის მომავალი
სან-ფრანცისკოში მომუშავე ბევრი დეველოპერი AI-სა და რობოტებისთვის შესრულებულ მსგავს დაბალანაზღაურებად, დროებით სამუშაოებს გიგ-ეკონომიკის მომდევნო ევოლუციად მიიჩნევს. მიუხედავად იმისა, რომ გენერაციული AI და რობოტიკის ინდუსტრიები მილიარდობით დოლარის ინვესტიციას იზიდავენ, ჩემი ანაზღაურება სასაცილოდ მცირე აღმოჩნდა. DoorDash-ის აპლიკაციაში სამი დავალების შესრულების შემდეგ, ჩემი სავარაუდო შემოსავალი $10-ზე ნაკლები იყო. თუ ერთ დღეს რობოტები ჩვენი მმართველები გახდებიან, ვიმედოვნებ, რომ იმაზე მეტს გადაგვიხდიან, ვიდრე ახლა.
წყარო: wired.com
